Çobani dhe vajza

Nji çoban me bagti ishte afër nji prronit, po binte shi pa masë.
Mbas nji farë kohe prroni po fillon m’u shtu e me u shtu, kur çobani po ndin nji za, “u mbyta, u mbyta…”
Vrapon çobani në drejtim të zanit kur shef nji vajzë që kishte mbet në prrua, e ndimon atë dhe mbas pak vajza i thotë atij se si mund t’ia shpërblente, pasi i shpetoi jetën, çobani i thotë se nuk do asgja.
Atëherë vajza fillon me u zhvesh e me u zhveshë, kur shkon tek mbathjet vajza i thotë çobanit: edhe i to kanë mbetë, dhe fillon me i heqë edhe ato, por çobani shumë zemër gjanë e ndërpret duke i thënë: a din ça, mos i heq fare se me bijnë të mëdhaja…